Maltańczyk – charakter, pielęgnacja, zdrowie i hodowla

5 min czytania
Maltańczyk – charakter, pielęgnacja, zdrowie i hodowla

Maltańczyk to jeden z najpopularniejszych małych psów do towarzystwa: biały, długowłosy, żywy i bardzo przywiązany do opiekuna. Pod pozorną delikatnością kryje się inteligentny, chętny do nauki pies, który lubi zabawę i dobrze radzi sobie w mieszkaniu w bloku. Poniżej opisujemy charakter, zdrowie, pielęgnację i hodowlę maltańczyków, wyjaśniamy też, czym jest tzw. maltańczyk amerykański oraz czym różni się ta rasa od bolończyka.

Pochodzenie i krótka charakterystyka rasy

Maltańczyk jest jedną z najstarszych ras małych psów towarzyszących człowiekowi. Jego przodkowie przedstawiani są na antycznych wazach i opisywani w tekstach starożytnych autorów, a nazwa wiąże się z Maltą, choć spory o dokładne miejsce pochodzenia nie są rozstrzygnięte. Dziś maltańczyk to pies z grupy IX FCI (psy ozdobne i do towarzystwa), sekcji bichonów, a jego wzorzec opiera się na kraju pochodzenia, jakim jest Włochy.

Według wzorca FCI dorosły maltańczyk waży zwykle od około 3 do 4 kg i mierzy ok. 20–25 cm w kłębie. Okrywa jest długa, prosta, jedwabista i śnieżnobiała, bez podszerstka. Uszy są zwisające, a trufla czarna.

Cecha Maltańczyk
Wzrost w kłębie ok. 20–25 cm (wg wzorca FCI)
Waga ok. 3–4 kg (wg wzorca FCI)
Długość życia zwykle kilkanaście lat (wartość orientacyjna)
Okrywa długa, prosta, jedwabista, biała, bez podszerstka
Grupa FCI IX – psy ozdobne i do towarzystwa, sekcja bichony

Charakter maltańczyka

Maltańczyk jest pogodny, towarzyski i bardzo związany z rodziną. Chętnie przebywa przy opiekunie, uwielbia głaskanie i potrafi godzinami leżeć na kolanach, a jednocześnie lubi zabawę i krótkie, intensywne spacery. Jest czujny i może szczekać na dźwięki za drzwiami, więc warto od początku uczyć go spokojnej reakcji.

Dwa białe maltańczyki o długiej, jedwabistej sierści
Dwa białe maltańczyki o długiej, jedwabistej sierści. Fot. SheltieBoy, Wikimedia Commons, CC BY 2.0

To pies inteligentny i dobrze zapamiętujący, dlatego świetnie sprawdza się w nauce sztuczek i prostych sportów kynologicznych, takich jak tory przeszkód dostosowane do rozmiaru psa. Komendy typu „szukaj”, „przynieś”, „waruj” czy „daj łapę” opanowuje szybko, jeśli trening opiera się na nagrodach i pochwałach. Zwykle nie lubi samotności, dlatego trzeba uczyć go zostawania w domu krok po kroku, aby nie rozwinął lęku separacyjnego.

Maltańczyk amerykański – czym się różni

Określenia „maltańczyk amerykański” używa się potocznie wobec psów hodowanych w Stanach Zjednoczonych według tamtejszego wzorca, który jest inny niż europejski wzorzec FCI. Najczęściej wskazuje się, że typ amerykański jest drobniejszy, ma bardzo obfitą okrywę i nieco krótszy, bardziej zaokrąglony pysk. Typ spotykany w Europie, zgodny z wzorcem FCI, jest zwykle nieco większy i ma dłuższy pysk.

Warto pamiętać, że nie jest to osobna rasa: to ta sama rasa prowadzona według dwóch wzorców, a różnice w wyglądzie wynikają z preferencji hodowców. Dla opiekuna najważniejsze jest, aby pies był zdrowy, a nie „bardzo mały”. Bardzo drobne, kilkuletnie psy o wadze znacznie poniżej wzorca częściej mają kłopoty zdrowotne, na przykład hipoglikemię u szczeniąt. Jeśli zamierzasz wystawiać psa na wystawach ZKwP, obowiązuje Cię wzorzec FCI, dostępny na stronie Międzynarodowej Federacji Kynologicznej.

Maltańczyk a bolończyk

Maltańczyk i bolończyk to dwie osobne rasy z tej samej sekcji bichonów, bardzo często mylone ze względu na biały kolor i podobny rozmiar. Najłatwiej odróżnić je po okrywie. Maltańczyk ma długą, prostą i jedwabistą sierść, która opada na boki ciała. Bolończyk ma okrywę zwartą, puszystą i lekko lokowaną (tzw. kłaczki) na całym ciele, a nie ułożoną w prostą kurtynę.

Bolończyk jest też zwykle nieco większy i krępszy, a jego charakter, według opisów hodowców, jest spokojniejszy i bardziej wycofany wobec obcych. Maltańczyk jest bardziej żywy i wylewny. Wybór zależy więc od temperamentu, oczekiwań i czasu, który możesz poświęcić pielęgnacji: sierść maltańczyka wymaga częstszego czesania, a bolończyk potrzebuje regularnego strzyżenia.

Zdrowie maltańczyka

Maltańczyki są na ogół długowieczne, ale mają skłonność do kilku schorzeń typowych dla małych ras: zwichnięcia rzepki, chorób zębów (kamień nazębny, paradontoza), zapadania się tchawicy, łzawienia oraz hipoglikemii u małych szczeniąt. Często opisywane są także przebarwienia sierści wokół oczu, które wynikają z łzawienia, ale mogą mieć też przyczynę zdrowotną i wymagają konsultacji.

Zdrowego szczeniaka daje się wychować, jeśli pochodzi z hodowli badającej rodziców i dba o wczesną profilaktykę. Szczepienia, odrobaczanie i plan badań kontrolnych ustala lekarz weterynarii. Wszelkie niepokojące objawy, takie jak kulawizna, kaszel czy apatia, należy zgłosić lekarzowi. Ogólne zasady opieki znajdziesz w artykule Jak zadbać o zdrowie psa.

Pielęgnacja i żywienie

Długa, jedwabista sierść wymaga codziennego lub co drugi dzień czesania, najlepiej szczotką i grzebieniem, aby nie tworzyły się kołtuny. Kąpiel co kilka tygodni, z użyciem szamponu dla psów, pomaga utrzymać biel okrywy. Wiele opiekunów skraca sierść do wygodnej długości, co także ułatwia utrzymanie czystości. Zęby warto myć regularnie specjalną pastą dla psów, a okolice oczu delikatnie przecierać.

Dieta powinna być dostosowana do wieku i rozmiarów psa, a porcje odważone, ponieważ maltańczyki łatwo tyją, a nadwaga obciąża stawy. Szczenięta karmi się częściej i małymi porcjami. Więcej wskazówek znajdziesz w tekście o zdrowej diecie dla psa.

Hodowla i cena szczeniaka

Cena szczeniaka zależy od tego, czy pochodzi z hodowli zarejestrowanej w Związku Kynologicznym w Polsce (FCI), czy ma rodowód, jakie są wyniki wystawowe i badania rodziców, a także od regionu i kosztów utrzymania hodowli. Bez rodowodu i dokumentów hodowla nie ma możliwości sprawdzenia pochodzenia, a niska cena często oznacza oszczędności na opiece.

Wybierz hodowlę z numerem w ZKwP, poproś o obejrzenie suki i szczeniąt oraz rodowodu, książeczki zdrowia i umowy. Szczenię nie powinno być oddawane przed ukończeniem 8 tygodni życia, a rzetelny hodowca odpowie na pytania o zdrowie rodziców, rozwój szczeniąt i zasady żywienia. Unikaj sprzedawców, którzy proponują wysyłkę bez rozmowy i wizyty.

Najczęściej zadawane pytania

Ile waży dorosły maltańczyk?

Według wzorca FCI zwykle ok. 3–4 kg. Psy znacznie lżejsze nie są „lepsze”, a nadmierna miniaturyzacja może zwiększać ryzyko problemów zdrowotnych.

Czy maltańczyk linieje?

Maltańczyk nie ma podszerstka i linieje niewiele, ale długi włos wymaga regularnego czesania. Nie oznacza to jednak, że jest hipoalergiczny.

Czym różni się maltańczyk od bolończyka?

Maltańczyk ma długą, prostą, jedwabistą sierść, a bolończyk puszystą, lokowaną okrywę. Bolończyk jest zwykle większy i spokojniejszy.

Czy maltańczyk nadaje się do mieszkania w bloku?

Tak, jeśli ma codzienne spacery, zabawę i towarzystwo. Nie lubi długiej samotności i potrafi szczekać, więc wymaga nauki spokojnego zostawania w domu.

Zdjęcie główne: Portret białego maltańczyka. Fot. Alfredo Borba, Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0.

Ile miseczek dajesz temu artykułowi?

Nikt jeszcze nie ocenił tego artykułu – możesz być pierwszy.

Tekst został utworzony przy pomocy sztucznej inteligencji (modeli językowych).

Redakcja OtoKot

Redakcja bloga – dzielimy się sprawdzonymi poradami i inspiracjami.